آبوآکیر

جانوری زنده برای خدا

«آبوآکیر» در زبان فانتی یعنی «گرفتن جانور زنده». این جشن آیین کهن قربانی برای خدای اوتو است که مردم اِفوتوی وینبا در منطقهٔ مرکزی غنا برگزار می‌کنند تا کوچ سالمشان از امپراتوری کهن سودان غربی را جشن بگیرند، شر را دور کنند و برداشتی نیک را پیش‌بینی کنند. بنا بر روایت، کاهن نخست به مردم گفت که خدا هر سال یکی از جوانان خاندان شاهی را می‌خواهد. مردم التماس کردند که جانوری به جای آن پیشکش کنند و خدا گربه‌ای وحشی را پذیرفت، به این شرط که زنده گرفته شود ــ اما آن‌قدر کسان در راه گرفتنش جان باختند که مردم بار دیگر به «پنکیه اوتو»، که به نام جایی که در آن ساکن شده بودند خوانده می‌شد، روی آوردند و خدا یک غزال بوته‌زار را پذیرفت. این داستان در ترانه‌ها، سرودهای جنگی و قصه‌های شب‌های مهتابی سینه‌به‌سینه منتقل شده است.

شکار و گردهمایی

در شب پیش از جشن، دو گروه آسافو ــ «تواافو»، گروه شمارهٔ یک، و «دنتسیفو»، گروه شمارهٔ دو ــ آیین‌هایی اجرا می‌کنند و خدایانشان را بیرون می‌آورند؛ رویدادی که جمعیت زیادی را می‌کشاند. صبح زود شنبه، تنها با چوب و چماق به سوی شکارگاه‌هایشان می‌روند. در همین حال رئیس بزرگ، رؤسای فرعی، بزرگان و مردم در میدان گردهمایی جمع می‌شوند و با طبل و رقص چشم به راه شکار می‌مانند. نخستین گروهی که آهویی زنده بیاورد و پیش «اومانهنه»، رئیس بزرگ، بگذارد تا سه بار پا بر آن نهد، برندهٔ آن سال است. خیابان‌ها از شادی پر می‌شوند تا جانور در زیارتگاه نهاده شود و برای قربانی روز بعد بماند، و گروه‌های آسافو پرچم‌های رنگارنگشان را در سراسر قلمرو سنتی به نمایش می‌گذارند.