آئویی ماتسوری

جشن امپراتوری کیوتو

آئویی ماتسوری که «کامو ماتسوری» هم نامیده می‌شود، آیین سالانهٔ اصلی هر دو معبد شیموگامو و کامیگامو و یک «چوکوسای» است؛ یعنی جشنی امپراتوری که فرستادهٔ امپراتور در آن پیشکش تقدیم می‌کند. به گفتهٔ معابد، این جشن حدود ۱۵۰۰ سال پیش، در سال ۵۴۴، آغاز شد؛ هنگامی که خشکسالی، قحطی و بیماری همه‌گیر نشانهٔ خشم ایزد کامو دانسته شد و برای آرام کردنش اسب‌دوانی و آیین برپا کردند.

در دربار هی‌آن این جشن چنان مهم بود که «جشن» بدون هیچ نام دیگری همین جشن را معنا می‌داد. نامش از برگ‌های «آئویی» گرفته شده که بناهای معبد را می‌آرایند و همهٔ خدمتگزاران جشن بر خود می‌زنند. این جشن را همراه با جشن گیئون و جیدای ماتسوری از سه جشن بزرگ کیوتو می‌شمارند.

رژه

ساعت ۱۰:۳۰ رژه از کاخ امپراتوری کیوتو راه می‌افتد. نخست به معبد شیموگامو می‌رود و آنجا آیین‌هایی برگزار می‌شود، سپس دوباره صف می‌بندد و در امتداد جادهٔ کامو به سوی شمال پیش می‌رود و حدود ساعت ۱۵:۳۰ به معبد کامیگامو می‌رسد. آنجا بر گذرگاه ماسهٔ سفید پیش می‌رود، فرستادهٔ امپراتور درون دومین دروازهٔ توری پیام امپراتور را می‌خواند و آیین‌هایی به شیوهٔ کهن، از جمله گرداندن اسب‌ها و رقص «آزوما-آسوبی»، اجرا می‌شود.

سنتی که بارها از نو برگزیده شد

آنچه امروز دیده می‌شود رشته‌ای ناگسسته نیست، بلکه سنتی است که بارها از نو زنده شده است. جشن پس از جنگ اونین در سدهٔ پانزدهم از میان رفت، در سال ۱۶۹۴ دوباره برپا شد و تا ۱۸۷۰ ادامه یافت، و از ۱۸۸۴ به‌عنوان یکی از سه جشن امپراتوری ژاپن بازگشت. رژه در ۱۹۴۳ متوقف شد و تنها در ۱۹۵۳ از سر گرفته شد. از ۱۹۵۶ زنی از اهالی کیوتو با عنوان «سای‌اُ-دای» جایگاهی را بر عهده دارد که روزگاری از آنِ یک شاهزاده‌خانم امپراتوری بود.