هفتهٔ مقدس در گواتمالا

دسته‌روی‌های ایمان

در هفتهٔ مقدس گواتمالایی‌ها ایمانشان را به خیابان‌ها می‌آورند؛ با دسته‌روی‌هایی که معمولاً «هرماندادها»، انجمن‌های برادری دینی، برگزار می‌کنند. هر دسته تخت‌هایی با تندیس‌های رنج‌های مسیح یا مریم باکره را با مارش‌های سوگ حمل می‌کند. یونسکو که هفتهٔ مقدس گواتمالا را در ۲۰۲۲ در فهرست معرف ثبت کرد، از دسته‌روی‌ها، شب‌زنده‌داری‌ها، مارش‌های سوگ، خوراک‌های فصلی و ساختن فرش‌ها، «باغچه»ها و محراب‌ها می‌گوید و از خانه‌ها و ساختمان‌هایی که در سراسر جوامع آراسته می‌شوند و مردمی از همهٔ گروه‌ها که شرکت می‌کنند.

این جشن سنت کاتولیکی را که اسپانیایی‌ها آوردند با پژواک باورهای مایایی درمی‌آمیزد. برای نمونه، پروانه‌ای که روی فرش خاک‌اره برای دسته‌روی مسیح کشیده می‌شود، جانوری را به یاد می‌آورد که برای مایاها نماد خورشید و زندگی پس از مرگ بود؛ نقشی که در هیچ جای هفتهٔ مقدس اسپانیا دیده نمی‌شود.

فرش‌ها و کوکوروچوها

آنتیگوا گواتمالا به «آلفومبرا»هایش شهره است؛ فرش‌هایی موقت از خاک‌ارهٔ رنگی، ماسه، گل و مواد دیگر که در طول مسیر دسته‌ها پهن می‌شوند. هر کدام اثری هنری است که ساعت‌ها ساختنش طول می‌کشد و با گذر دسته از میان می‌رود. حاملان تخت‌ها که ردای بنفش به تن دارند «کوکوروچو»، یعنی «مخروط»، نامیده می‌شوند؛ به یاد کلاه‌های بلند و نوک‌تیزی که توبه‌کاران روزگاری بر سر می‌گذاشتند و امروز کمتر دیده می‌شود.