هفتهٔ مقدس در پوپایان

پنج شب دسته‌روی

هفتهٔ مقدس در پوپایان، در ایالت کائوکا، از کهن‌ترین سنت‌های کلمبیاست و از دوران استعمار برگزار می‌شود. از سه‌شنبه تا شنبه، پنج دسته‌روی که به مریم، عیسی، صلیب، به خاک سپردن و رستاخیز اختصاص دارند، مسیری دوکیلومتری را در مرکز «شهر سفید» می‌پیمایند؛ مسیری صلیبی‌شکل که از دوران فتح اسپانیایی تعیین شده و از کلیساهای اصلی شهر می‌گذرد.

هر دسته‌روی بر گرد «پاسو»ها شکل می‌گیرد؛ سکوهای چوبی با تندیس‌های آراسته به گل که صحنه‌هایی از رنج‌های مسیح را نشان می‌دهند. بیشتر تندیس‌ها از اواخر سدهٔ هجدهم‌اند و از کارگاه‌های اسپانیایی، اندلسی، کیتویی، ایتالیایی و محلی آمده‌اند. هر پاسو چهار دسته در جلو و چهار دسته در پشت دارد و «کارگِرو»ها آن را بر دوش می‌برند. هر شب صلیب بلند و همراهان کشیش پیشاپیش می‌آیند، سپس گروه موسیقی پلیس، پاسوی یوحنای انجیل‌نگار و دیگر تندیس‌ها.

یک سال آمادگی

به گفتهٔ یونسکو، که این دسته‌روی‌ها را در ۲۰۰۹ ثبت کرد، آمادگی تمام سال طول می‌کشد و از قاعده‌هایی پیروی می‌کند که نسل به نسل رسیده است و کودکان از پنج‌سالگی در آن شرکت می‌کنند. دسته‌روی‌ها واژگان ویژهٔ خود را دارند و نقش هر کس به‌دقت تعیین شده است.

نخستین دسته‌روی‌های ثبت‌شدهٔ پوپایان به ۱۵۵۶ برمی‌گردد و در ۱۵۵۸ فیلیپ دوم، پادشاه اسپانیا، فرمان‌های سلطنتی اجازهٔ آن‌ها را امضا کرد. وقایع‌نامه‌ای از سدهٔ شانزدهم می‌گوید شورشیان بومی که شبانه به شهر نزدیک می‌شدند، رشته‌ای بی‌پایان از نورهای روان دیدند، آن را سپاهی مشعل‌به‌دست پنداشتند و عقب نشستند؛ حال آنکه دسته‌روی توبه‌کاران پنجشنبهٔ مقدس بود. در دوران استعمار ثروت شهر تندیس‌ها را با طلا، نقره و زمرد آراست. دسته‌روی‌ها در جنگ‌های استقلال و بحران‌های اقتصادی پس از آن کم‌شکوه‌تر شدند.