عید پاک در کورفو

میراثی ونیزی

عید پاک در کورفو آمیزه‌ای از سنت‌های ارتدوکس و کاتولیک با رسم‌های ونیزی است؛ از دوران فرمانروایی ونیز هر دو کلیسا آن را با هم جشن می‌گیرند. شاخص‌ترین روزها جمعهٔ مقدس و شنبهٔ مقدس‌اند.

در جمعهٔ مقدس، از ساعت دو بعدازظهر، دسته‌روی اپیتافیوس‌ها از محله‌های شهر آغاز می‌شود؛ ۳۳ اپیتافیوس به نشانهٔ ۳۳ سال زندگی مسیح، هر یک با گروه همسرایان، گروه موسیقی بادی، شمع‌های بزرگ و پرچم‌ها. ساعت ده شب اپیتافیوس کلیسای جامع با روحانیان و همهٔ گروه‌های موسیقی کورفو که مارش‌های سوگوارانه می‌نوازند به راه می‌افتد.

زمین‌لرزه و کوزه‌های شکسته

ساعت شش صبح شنبهٔ مقدس، در کلیسای «پاناگیا تون کسنون»، مؤمنان بر نیمکت‌ها می‌کوبند و شمایل‌ها و چراغ‌ها را می‌لرزانند تا زمین‌لرزه‌ای را که پس از رستاخیز رخ داد بازآفرینی کنند. ساعت نُه، بقایای قدیس اسپیریدون همراه اپیتافیوس در دسته‌ای گردانده می‌شود؛ رسمی که از ۱۵۷۴ به جا مانده، هنگامی که ونیزی‌ها به دلایل امنیتی دسته‌روی ارتدوکس را در جمعهٔ مقدس ممنوع کردند.

ساعت یازده، با نشانهٔ «نخستین رستاخیز»، ناقوس کلیساها در سراسر شهر به صدا درمی‌آیند و مردم «بوتیدس»، کوزه‌های سفالی پر از آب با روبان سرخ، را از پنجره‌ها و بالکن‌های آراسته به پارچهٔ سرخ پرتاب می‌کنند. شکستن کوزه‌ها برای راندن بدبیاری است و مردم محل و گردشگران تکه‌هایش را به خانه می‌برند. این رسم تنها در کورفو هست: ونیزی‌های کاتولیک در سال نو کوزه‌های کهنه را می‌شکستند و کورفویی‌های ارتدوکس آن را به عید پاک آوردند. سپس گروه‌های موسیقی دوباره در خیابان‌ها راه می‌افتند و کمی پیش از نیمه‌شب رستاخیز در میدان «اسپیانادای بالا» با مارش «گرکوی»، طبل، مشعل و آتش‌بازی جشن گرفته می‌شود.