جشنهای ایتالیا نمایشهایی شهری با قاعدههایی چندصدسالهاند؛ اسبدوانی بیزین میان محلههای سیِنا، برجی سیمتری بر دوش صد مرد در ویتربو و شهری سراسر نقابدار در ونیز.
عکس: Janus Kinase، CC BY-SA 2.0، از ویکیانبار
بسیاری از جشنهای بزرگ ایتالیا تنها از آنِ یک شهرند و کهنترین جوامع همان شهر برپایشان میکنند: هفده «کونترادا»ی سیِنا، باربران قدیسه روزا در ویتربو و مردم ونیز. این جشنها عید مذهبی را با غرور شهری درآمیختهاند و چندتایشان در طول سدهها قطع، ممنوع و دوباره زنده شدهاند.
ماکینای سانتا روزا یکی از چهار آیین ایتالیایی حمل سازههای غولآسا بر دوش است که همراه با نولا، پالمی و ساساری با هم در فهرست معرف میراث فرهنگی ناملموس بشری یونسکو ثبت شدهاند.
Carnevale di Venezia
دو هفته و نیم پیش از روزهٔ بزرگ، ونیز به نقابها و جامههایی بازمیگردد که کارناوالش را در اروپا پرآوازه کردند؛ جشنی که نزدیک دو سده ممنوع بود، در ۱۹۷۹ دوباره زنده شد و اکنون میلیونها بازدیدکننده را به میدانها و کانالهای شهر میکشاند.
۲۳ ژانویه تا ۹ فوریهٔ ۲۰۲۷اعلام رسمی
Palio di Siena
هر تابستان دو بار، ده محله از هفده محلهٔ سیِنا با اسبهای بیزین سه بار دور پیاتزا دل کامپو میتازند. مسابقه حدود نود ثانیه طول میکشد؛ اما رقابتها، اتحادها، نمایشها و ایمانِ پیرامونش تمام سال ادامه دارد.
۲ ژوئیهٔ ۲۰۲۷محاسبهشده
Macchina di Santa Rosa
شامگاه ۳ سپتامبر، صد باربر برجی به بلندای حدود سی متر و وزن پنج تن را بر دوش میگیرند و به احترام قدیسهٔ حامی شهر از کوچههای قرونوسطایی ویتربو میگذرانند.
۳ سپتامبر ۲۰۲۷محاسبهشده