جشن سن ژوآئو پورتو

شبی در خیابان

سن ژوآئو محترم‌ترین قدیس پورتوست و شهر بیش از شش سده است که او را جشن می‌گیرد؛ در سدهٔ نوزدهم جشن او مهم‌ترین جشن پورتو شد. ادارهٔ گردشگری پرتغال ریشه‌های آن را در جشن‌های کهن انقلاب تابستانی می‌داند و این جشن سنت‌های قدسی و عرفی را به هم می‌آمیزد.

جشن از اوایل بعدازظهر ۲۳ ژوئن آغاز می‌شود. هزاران نفر مرکز شهر و محله‌های قدیمی را برای کنسرت‌های خیابانی و رقص پر می‌کنند، از روی آتش می‌پرند، ساردین کبابی، گوشت و کالدو ورده می‌خورند، شراب می‌نوشند و بالن‌های روشنِ شعله‌دار را در آسمان تابستان رها می‌کنند. سنتی که ریشه در آیین‌های کهن خواستگاری دارد، زدن آرام بر سر دیگران است ــ روزگاری با گل سیر و اکنون بیشتر با چکش‌های نرم پلاستیکی.

آتش‌بازی و طلوع

نیمه‌شب همه درنگ می‌کنند تا آتش‌بازی سن ژوآئو را تماشا کنند که اکنون نمایش‌های چندرسانه‌ای هم دارد و پایان جشن رسمی است. بسیاری تا ساعت‌های نخست بامداد ادامه می‌دهند و از ریبیرا، کنار رود، پیاده تا دریا در فوز دو دورو یا ماتوزینیوش نزدیک پورتو می‌روند تا طلوع آفتاب را ببینند ــ و گاه در اقیانوس شنا کنند.