جشن‌های لیسبون

قدیس شهر

سانتو آنتونیو قدیس حامی لیسبون است و باور بر این است که به سر گرفتن ازدواج‌ها کمک می‌کند. در ژوئن، به‌ویژه در شب پیش از روز او، خیابان‌های شهر با گوی‌های رنگی و ریسه‌ها آراسته می‌شوند و به تعبیر ادارهٔ گردشگری پرتغال، بوی ساردین کبابی و ریحان شیرین همراه با میخک‌های کاغذی آن‌ها را فرامی‌گیرد. کهن‌ترین محله‌ها ــ کاستلو، موراریا، گراسا، آلفاما، آژودا و بایرو آلتو ــ با موسیقی و رقص بر آهنگ ترانه‌های مردمی جشن می‌گیرند.

مارش‌های مردمی

اوج جشن رژهٔ «مارشاس پوپولارس» است که در آن هر محله گروهی رژه‌رو با لباس ویژه، ترانه‌ها و طراحی رقص خود می‌فرستد تا برای عنوان بهترین شهر رقابت کند. در محله‌های لیسبون از سدهٔ هجدهم مارش برگزار می‌شد، اما نخستین مسابقه در ۱۹۳۲ برپا شد؛ در شب ۱۲ ژوئن آن سال سه گروه در خیابان آزادی در برابر ۳۰۰ هزار تماشاگر رژه رفتند. شهرداری در ۱۹۳۴ برگزاری آن را بر عهده گرفت و مارش‌ها بخشی از جشن‌های لیسبون شدند و از ۱۹۵۸ عروسی‌های گروهی سانتو آنتونیو هم به آن‌ها پیوست. امروز حدود بیست محله شرکت می‌کنند و از نظر صحنه‌آرایی، طراحی رقص، لباس، شعر و موسیقی داوری می‌شوند.