جشن فایاس والنسیا

پیکره‌هایی که برای سوختن ساخته می‌شوند

دل جشن فایاس «فایا» است: پیکره‌ای غول‌آسا از عروسک‌های کاریکاتوری به نام «نینوت» که هنرمندان و صنعتگران محلی می‌سازند و در میدان‌ها و کوچه‌های محله‌های والنسیا برپا می‌شود. هر فایا اظهارنظری، اغلب طنزآمیز، دربارهٔ مسائل اجتماعی و سیاسی روز است. واژهٔ «فایاس» هم به جشن و هم به این پیکره‌ها گفته می‌شود.

یونسکو این جشن را جشن آمدن بهار می‌داند. در پایان، فایاها به آتش کشیده می‌شوند؛ نمادی از پالایش و نوشدن زندگی اجتماعی مردم.

روزهای غرش و آتش

از ۱ تا ۱۹ مارس، هر روز یک «ماسکلتا»، نمایشی آهنگین و گوش‌خراش از ترقه‌ها، شهر را می‌لرزاند. دسته‌های موزیک در کوچه‌ها رژه می‌روند، مردم در فضای باز با هم غذا می‌خورند و آتش‌بازی شب‌ها را روشن می‌کند. هر سال «ملکهٔ فایاس» هم برای معرفی جشن برگزیده می‌شود.

از سال ۱۹۳۴ هر فایا یکی از عروسک‌هایش را به «نمایشگاه نینوت» می‌فرستد و مردم با رأی خود یکی را از آتش نجات می‌دهند. عروسک برنده، «نینوت ایندولتات»، به موزهٔ فایاس شهر می‌رود.

در شب ۱۹ مارس نوبت کرما است و پیکره‌ها در سراسر شهر می‌سوزند.

ساختهٔ محله‌ها

دانش ساختن نینوت‌ها در خانواده‌ها و میان صنف‌های صنعتگران جوامع شرکت‌کننده از نسلی به نسل دیگر می‌رسد. یونسکو یادآور می‌شود که فایاس سرچشمهٔ آفرینندگی جمعی و غرور مردم است و در گذشته، هنگامی که زبان والنسیایی ممنوع بود، به زنده ماندن این زبان کمک کرد. جشن فایاس والنسیا در سال ۲۰۱۶ در فهرست معرف میراث فرهنگی ناملموس بشری یونسکو ثبت شد.