مواکا کوگوا

تقویمی کهن

مردم زنگبار و پمبا هنوز تقویم خورشیدی کهنی را به کار می‌برند که از ایرانیان گرفته‌اند. ماکوندوچی، سکونتگاه قدیمی «واهادیمو»ها، از ساکنان اصلی جزیره، بیش از همه به «مواکا کوگوا» شناخته می‌شود؛ جشن سال نویی با میراث شیرازی و سواحیلی. در سراسر جزیره‌ها، رسم‌های سال نو شامل خاموش کردن آتش‌ها، پاشیدن خاکستر در چهارراه‌ها، زدن خاکستر به دیوار بیرونی خانه‌ها، غسل آیینی در دریا و برپایی ضیافت است.

این جشن در اصل بخشی از مجموعهٔ بزرگ‌تری از آیین‌های کشاورزی بود که برای طلب یاری و حمایت ارواح و رونق سرزمین و مردمش برگزار می‌شد. امروز تنها جشن سال نو برجا مانده و در سال‌های اخیر اهمیتش نه کم، بلکه بیشتر شده است.

نبرد، آتش و دود

در مواکا کوگوا نبردی آیینی برپا می‌شود و در پایان آن کلبه‌ای به آتش کشیده می‌شود. سپس پیش‌بینی‌های سال نو بر پایهٔ جهتی که دود در پیش می‌گیرد انجام می‌شود. برای بازدیدکنندگان تورهایی ترتیب داده می‌شود تا جشن را ببینند و رسم‌هایش برایشان شرح داده شود.

مردم ماکوندوچی دو سنت دیگر را هم پاس می‌دارند. دو مرد را درون سایبانی کوچک از برگ خشک نارگیل می‌گذارند و سایبان را آتش می‌زنند و سنگ در آتش می‌اندازند؛ قرار است آن دو درون بمانند، اما از پشت آن بیرون می‌خزند. پس از آن، بزرگان گرد گور نیایی دیرینه که نامش از یاد رفته است می‌رقصند.