آلکای سینی

یک پیروزی و یک مریم

آلکا یادبود دفاع از سینی در جنگ عثمانی و ونیز است: در شب ۱۴ اوت ۱۷۱۵ حدود ۷۰۰ سرباز ونیزی و ۱۰۰ تن از مردم محل شهر را در برابر سپاه عثمانیِ دست‌کم ۴۰ هزار نفری نگاه داشتند. مردم سینی باور داشتند بانوی سینی عثمانیان را راند و در عید عروج، ۱۵ اوت، سوارانی با جامهٔ کامل تشریفاتی نگارهٔ بانوی سینی را در خیابان‌ها می‌گردانند.

این مسابقه از رقابت‌های شوالیه‌ای که در آغاز سدهٔ هجدهم در دالماسیِ ونیزی برگزار می‌شد برآمد. کهن‌ترین یادِ نوشتاری آن در شعرهایی از ۱۷۸۴ است؛ بعدها در زادروز امپراتور فرانتس یوزف، ۱۸ اوت، برگزار می‌شد و امروز در نخستین روزهای اوت است. یونسکو آن را در ۲۰۱۰ در فهرست معرف ثبت کرد.

زدن حلقه

«آلکا» هدفی از دو حلقهٔ آهنی هم‌مرکز است که با سه پره به هم وصل شده‌اند و از طنابی بالای مسیر آویخته است. هر سوار، «آلکار»، باید مسیر ۱۶۰ متری را با تمام سرعت در کمتر از دوازده ثانیه بپیماید و با نیزه آن را بزند: بسته به جای برخورد یک تا سه امتیاز، و برای خطا هیچ. یازده تا هفده آلکار در سه دور رقابت می‌کنند. تنها مردانی که در درهٔ ستینا زاده شده‌اند می‌توانند شرکت کنند و این افتخاری بزرگ است؛ جامه‌هایشان همان جامهٔ جنگاوران سدهٔ هجدهم است و هر کدام ملازمی با لباس محلی کهن و مسلح به یاتاقان، تفنگ سرپر و گرز همراه دارد.