رقصندگان دیابلادا با نقاب‌های شاخ‌دار و جامه‌های نقره‌دوزی‌شده در خیابانی در پونو رژه می‌روند

جشن باکرهٔ کاندلاریا در پونو

Festividad de la Virgen de la Candelaria

ثبت‌شده در فهرست میراث فرهنگی ناملموس بشری یونسکو

عکس: De los Ordoño, Ortega, Mendoza, Cahuana, Gomez, Holguin de PLATERIA، CC0، از ویکی‌انبار

هر فوریه، شهر پونو در کرانهٔ دریاچهٔ تیتیکاکا با بزرگ‌ترین جشن موسیقی و رقص پرو، بانوی حامی خود را گرامی می‌دارد؛ حدود صد هزار رقصنده و ده هزار نوازنده که بیشترشان کچوا و آیمارا هستند و هفته‌ها آیین عشای ربانی، دسته‌روی و مسابقه.

بانوی حامی و شهرش

باکرهٔ کاندلاریا قدیسهٔ حامی پونو است. جشن او سنت‌های کاتولیک را با نمادهای جهان‌بینی آندی درآمیخته است و برپاکنندگان اصلی‌اش مردم کچوا و آیمارای روستاها و شهرهای این منطقه‌اند. بسیاری از کسانی که از پونو کوچ کرده‌اند هر سال برای شرکت در آن بازمی‌گردند. یونسکو این جشن را در ۲۰۱۴ در فهرست معرف میراث فرهنگی ناملموس بشری ثبت کرد.

روایت محلی این ارادت را به سال ۱۷۸۱ پیوند می‌دهد، هنگامی که پونو در شورش پس از توپاک آمارو دوم در محاصره بود. در شب آخرین حمله، مردم شهر تندیس باکره را در دسته‌ای گرداندند و محاصره‌کنندگان عقب نشستند. مردم پونو این رویداد را معجزه‌ای به یاد دارند.

مراسم دعا، دسته‌روی و دو مسابقه

جشن در آغاز فوریه با آیین عشای ربانی در سپیده‌دم و پس از آن با آیین کهن تطهیر آغاز می‌شود. صبح روز بعد، پس از نیایش، تندیس باکره با موسیقی و رقص در خیابان‌ها گردانده می‌شود. جشن مرحله‌های فراوانی دارد: تمرین‌ها، دعاهای نُه‌روزه، «آلباس» در سپیده‌دم، ورود شمع‌ها و «کاپو»ها، شب پیش از عید، خود روز عید، «اوکتاوا» و خداحافظی‌ای به نام «کاچارپاری».

دل جشن دو مسابقه است. بیش از ۱۸۰ گروه در آن شرکت می‌کنند؛ هم رقص‌های سنتی جوامع روستایی پونو و هم «رقص‌های جامهٔ نور» که محله‌های شهر برپا می‌کنند. پیرامون آنان حدود سی‌وپنج هزار نفر دیگر کار می‌کنند: حامیان مالی، گلدوزان و صنعتگرانی که نقاب، چکمه، کفش و زنگوله می‌سازند.

سه فدراسیون منطقه‌ای با هم جشن را سازمان می‌دهند. رقص، موسیقی و نقاب‌سازی در تمرین‌ها و کارگاه‌ها به نسل‌های جوان‌تر سپرده می‌شود. جشن با آیینی برای باکره، یک رژه و مراسم دعای خداحافظی پایان می‌یابد.

زمان برگزاری

جشن نیمهٔ نخست فوریه را پر می‌کند. روز عید باکره ۲ فوریه است و مسابقه‌ها و رژه‌های رقص در دو هفتهٔ بعد برگزار می‌شوند؛ تاریخ دقیقشان هر سال اعلام می‌شود.

  • ۱ تا ۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۷تخمینی
  • ۱ تا ۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۸تخمینی
  • ۱ تا ۱۵ فوریهٔ ۲۰۲۹تخمینی
  • ۱ تا ۱۵ فوریهٔ ۲۰۳۰تخمینی

با احترام همراه شوید

ایمنی

  • پونو در ارتفاع بسیار بالایی است و ارتفاع‌زدگی خطری جدی است. روزهای نخست را آهسته پیش بروید.
  • جرایم کوچکی مانند جیب‌بری و قاپیدن کیف در پرو رایج است. در جمعیت وسایل ارزشمند را نزدیک خود نگاه دارید.

منابع

این مدخل بر پایهٔ منابع زیر نوشته شده است.

  1. Festivity of Virgen de la Candelaria of PunoUNESCO Intangible Cultural Heritage · خوانده‌شده در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۶
  2. Fiesta de la Candelaria (Puno)Wikipedia (Spanish) · خوانده‌شده در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۶
  3. PunoWikipedia · خوانده‌شده در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۶
  4. Peru travel advice: healthUK Foreign, Commonwealth & Development Office · خوانده‌شده در ۱۶ سپتامبر ۲۰۲۶

جشن‌های مرتبط

پرومذهبی

زیارت کویلور ریتی

Quyllurit'i

در دره‌ای مرتفع زیر یخچال‌های منطقهٔ کوسکو، هر سال ده‌ها هزار زائر برای «سرور کویلور ریتی» گرد می‌آیند. این جشن ایمان کاتولیک را با باورهای کهن آندی دربارهٔ طبیعت و ستارگان پیوند می‌دهد و صد رقص و دسته‌رویی شبانه‌روزی برای خوشامد به طلوع خورشید دارد.

۲۵ مهٔ ۲۰۲۷تخمینی

مکزیکنمایش

گلاگتسا

Guelaguetza

هر ژوئیه در دو دوشنبه، گروه‌هایی از هشت منطقهٔ اواخاکا از تپهٔ فورتین بالا می‌روند تا رقص‌ها، موسیقی و جامه‌هایشان را نمایش دهند؛ نامدارترین گردهمایی بومیان از این دست در مکزیک، با یک ماه جشنوارهٔ غذا، مسکال و صنایع‌دستی در کنارش.

۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۷تخمینی

ایتالیافصلی

کارناوال ونیز

Carnevale di Venezia

دو هفته و نیم پیش از روزهٔ بزرگ، ونیز به نقاب‌ها و جامه‌هایی بازمی‌گردد که کارناوالش را در اروپا پرآوازه کردند؛ جشنی که نزدیک دو سده ممنوع بود، در ۱۹۷۹ دوباره زنده شد و اکنون میلیون‌ها بازدیدکننده را به میدان‌ها و کانال‌های شهر می‌کشاند.

۲۳ ژانویه تا ۹ فوریهٔ ۲۰۲۷اعلام رسمی