جشن گل سرخ کازانلاک

چیدن گل سرخ

جشن گل سرخ گل سرخ روغنی بلغاری را گرامی می‌دارد و جشن رسمی کازانلاک، کارلوو، گورکوو، پاول بانیا و استرلچا است. در یکشنبهٔ اوج جشن در کازانلاک، آیین گل‌چینی و تقطیر روغن گل سرخ برای مهمانان در باغ‌های روستاهایی چون رژنا، کانچوو، روزوو، گورنو ایزوروو، دابوو و گورنو چرکوویشته اجرا می‌شود. گل‌چینان با لباس محلی، گروه‌های فولکلور اصیل، کوکری‌ها و گروه‌های رقص از بازدیدکنندگان استقبال می‌کنند و آنان را به چیدن گل سرخ روغنی کازانلاک فرامی‌خوانند؛ ماهرترین گل‌چین جایزه می‌گیرد و روغن گل سرخ در دستگاه تقطیر سنتی گرفته می‌شود.

ملکهٔ گل سرخ و رژه

کازانلاک هر سال از میان فارغ‌التحصیلان دبیرستان‌هایش «ملکهٔ گل سرخ»ی برمی‌گزیند که شهر را در خارج نمایندگی می‌کند و رژهٔ کارناوالی، اوج جشن، را رهبری می‌کند. بیش از ۵ هزار شرکت‌کننده یک ساعت در خیابان‌ها رژه می‌روند و لحظه‌هایی از تاریخ و فرهنگ درهٔ گل سرخ را به نمایش می‌گذارند، از جمله شخصیت‌های محبوب داستان‌های نویسنده، چودومیر؛ کوکری‌ها شر را می‌رانند و سواران از رژه نگهبانی می‌کنند. بیش از ۷۰ هزار نفر تماشا می‌کنند.

از ۱۹۰۳

مردم کازانلاک نخستین جشن گل سرخ را در ۱۹۰۳ با نمایشگاه‌های گل سرخ و گل، گردش به صومعهٔ شیپکا و کارت‌پستال‌هایی از گل‌چینی برپا کردند و برای خانواده‌های تهیدست، سالمندان، یتیمان و بیماران سل پول گرد آوردند. در دههٔ ۱۹۳۰ قطارهای ویژه بازدیدکنندگان را از سراسر بلغارستان به گل‌چینی می‌آوردند. جشن در ۱۹۶۶ از نو زنده شد، نخستین جشن ملی گل سرخ در ۱۹۶۷ در کازانلاک برگزار شد، رژهٔ کارناوالی در ۱۹۶۹ به آن افزوده شد و در ۱۹۷۱ شورای وزیران آن را جشنی ملی اعلام کرد.