زیبله‌ماریت

رشته‌های پیاز

از آغاز رسمی ساعت شش صبح ــ و بسیاری از بازدیدکنندگان زودتر می‌آیند ــ هزاران نفر کوچه‌های شهر قدیم بالایی برن، میدان فدرال، وایزن‌هاوس‌پلاتس و میدان کلیسای جامع را پر می‌کنند. کشاورزان پیاز و سیر بافته به شکل گیس و حلقه، و زینت‌ها و پیکره‌هایی ساخته از پیاز می‌فروشند. در ۲۰۲۵ روی هم ۳۵۹ غرفه برپا بود که ۹۸ غرفه از آن‌ها حدود ۳۵ تُن پیاز فروختند. بعدازظهر، از حدود ساعت ۴، بازار به نبردی پرشور با کاغذرنگی می‌رسد.

از بازار روز سن مارتن

برن از سدهٔ پانزدهم بازاری پاییزی داشت. این بازار که به نام روز سن مارتن در ۱۱ نوامبر «مارتینی‌مِسه» خوانده می‌شد، جایی بود که شهروندان آذوقهٔ زمستان را می‌خریدند، و در ۱۴۳۹ مقامات آن را بازار سالانهٔ بی‌عوارض کردند. افسانه‌ای مردمی می‌گوید بازار پیاز پاداشی بود به مردم فریبورگ که پس از آتش‌سوزی بزرگ ۱۴۰۵ به برن یاری رساندند، اما تاریخ‌نگاران گواهی برای آن نیافته‌اند. به گفتهٔ رودولف ی. رامزایر، مردم‌شناس برنی، خود بازار پیاز در میانهٔ سدهٔ نوزدهم آغاز شد، هنگامی که زنان کشاورز منطقهٔ زیلاند و کانتون فریبورگ ــ به‌ویژه از دامنه‌های سبزی‌کاری کوه وولی ــ فراورده‌هایشان را به بازار سن مارتن آوردند. پیازهای بافته‌شدهٔ آنان به زودی ستارهٔ بازار شد. زیبله‌ماریت در فهرست «سنت‌های زندهٔ سوئیس» جای دارد.