آلاسیتاس

از من بخر

«آلاسیتا» در زبان آیمارا یعنی «از من بخر». این بازار به احترام اکِکو، خدای فراوانی مردم آیمارا، برپا می‌شود و دلش مینیاتور است: مردم نمونه‌های کوچکی از آنچه آرزو دارند می‌خرند، از لوازم خانه و خوراک و رایانه و مصالح ساختمانی و تلفن تا خانه و ماشین و مدرک دانشگاهی، و به دیگران هدیه می‌دهند. باور بر این است که هر کس مینیاتوری هدیه بگیرد، اصل آن را در همان سال به دست می‌آورد. آیین‌گزاران می‌توانند مینیاتورها را تبرک کنند و نیمروز ۲۴ ژانویه کلیسای کاتولیک نیز آن‌ها را در کلیسای جامع تبرک می‌کند.

یونسکو که «سفرهای آیینی لاپاز در آلاسیتا» را در ۲۰۱۷ ثبت کرد، شرح می‌دهد که مردم برای تسویهٔ نمادین بدهی‌ها هم مینیاتور مبادله می‌کنند، این رسم در خانواده‌ها نسل به نسل می‌رسد و مردم همهٔ طبقه‌های اجتماعی را به هم پیوند می‌دهد.

از سکهٔ سنگی تا خدای گچی

ریشه‌های بازار به پیش از کلمب می‌رسد: آیماراها جشنی داشتند که در آن برای محصول خوب دعا و کالا مبادله می‌کردند و آرتور پوسنانسکی دریافت که مردم فرهنگ تیواناکو نمونه‌های کوچکی از آرزوهایشان پیشکش می‌کردند. در سال‌های نخست بنیاد لاپاز، بومیان پیکرک‌های سنگی کوچک و مینیاتورها را با سکه‌های سنگی مبادله می‌کردند. در محاصرهٔ لاپاز در ۱۷۸۱، سباستیان سگورولا جشن را از اکتبر به ۲۴ ژانویه آورد تا از بانوی صلح، که شهر به نام او نام‌گذاری شده، سپاسگزاری کند. اکِکو نخست از گل ساخته می‌شد و امروز پیکره‌اش بیشتر از گچ ریخته می‌شود.