جشن نیمهٔ پاییز

ماه و چانگ‌اِ

جشن نیمهٔ پاییز از مهم‌ترین جشن‌های فرهنگ چینی است. چینی‌ها از دوران شانگ برداشت محصول را زیر ماه تمامِ پاییزی جشن گرفته‌اند و واژهٔ «نیمهٔ پاییز» نخستین بار در کتاب «آیین‌های جو» آمده است. این جشن در آغاز دوران تانگ رواج یافت و در دوران مینگ و چینگ یکی از جشن‌های اصلی مردمی چین شده بود.

جشن با افسانهٔ چانگ‌اِ پیوند خورده است. در یک روایت، کمان‌دار بزرگ هو یی نُه خورشید از ده خورشیدی را که زمین را می‌سوزاندند فرو انداخت و اکسیر جاودانگی به او رسید. وقتی شاگردش خواست آن را بدزدد، همسرش چانگ‌اِ اکسیر را خود نوشید و به ماه پرواز کرد. هو یی میوه‌ها و کیک‌هایی را که چانگ‌اِ دوست می‌داشت پیشکش گذاشت و مردم نیز همراهش شدند؛ به گفتهٔ این داستان، نیایش به ماه در این شب از همین جا آغاز شد.

دورهمی، فانوس و کیک ماه

این جشن پیش از هر چیز جشن گرد هم آمدن است. خانواده‌ها در فضای باز کیک ماه می‌خورند و به ماه، نماد هماهنگی و یگانگی، نگاه می‌کنند. فانوس‌های روشن را در دست می‌گیرند، بر برج‌ها می‌آویزند یا به آسمان رها می‌کنند و روی آن‌ها معما می‌نویسند تا دیگران پاسخش را بیابند. در گذشته بزرگِ خانه کیک‌های ماه را می‌برید و به هر کس تکه‌ای می‌داد؛ امروز بیشتر آن را هدیه می‌دهند. رقص اژدها و شیر هم، بیشتر در جنوب چین، اجرا می‌شود.