پاراندا

دو محله، یک شب

به گفتهٔ یونسکو، پاراندا نخستین بار در ۱۸۲۰ در شهر رمدیوس برگزار شد و اکنون هجده جامعه در مرکز کوبا آن را جشن می‌گیرند. هر شهر به دو محله یا دسته تقسیم می‌شود که تمام سال برای نمایششان آماده می‌شوند و در شب جشن رقابت می‌کنند، در حالی که «جاسوس‌ها» می‌کوشند غافلگیری طرف مقابل را خراب کنند. همه، فارغ از طبقه، سن، دین یا پیشینه، شرکت می‌کنند: ساختن نمونه‌هایی از بناها، ارابه‌ها و لباس‌ها، سرودن ترانه و رقص، آماده کردن آتش‌بازی و ساختن فانوس، پرچم و نشان برای محلهٔ خود.

جز رمدیوس، مشهورترین پاراندها در شهرهایی چون کاماخوانی، وئلتاس، سولوئتا، چامباس و گوایوس در استان‌های ویا کلارا، سانکتی اسپیریتوس و سیه‌گو د آویلا برگزار می‌شوند.

رومبا، ارابه و موشک

شب ترتیب مشخصی دارد. حدود ساعت ۱۰ شب، نخستین محله «رومبا»ی خود را با «پالنکه» اعلام می‌کند، آتش‌بازی‌ای که تقریباً بی‌صدا بالا می‌رود و با صدایی عظیم بالای سر جمعیت می‌ترکد، و نوازندگان و رقصندگانش می‌کوشند تا جای ممکن مردم را با خود همراه کنند؛ سپس طرف دیگر پاسخ می‌دهد. رومبا از سروصدای کودکان به موسیقی و بیت‌هایی برای سربه‌سر گذاشتن محلهٔ رقیب بدل شد و با زنگوله، طبل‌ها و طبل محلی «آتامبورا» نواخته می‌شود و در دههٔ ۱۹۳۰ ترومپت هم به آن افزوده شد.

سپس نمایش‌های بزرگ می‌آیند. در رمدیوس این‌ها «کارهای میدان»اند، سازه‌های غول‌آسای نور در میدان؛ در شهرهای دیگر ارابه‌ها، ساختمان‌هایی بلند پوشیده از لامپ و تزیینات خیال‌انگیز که تراکتور آن‌ها را می‌کشد و شخصیت‌های لباس‌پوش رویشان باید هنگام خوانده شدن افسانهٔ ارابه چون تندیس بی‌حرکت بمانند. در پایان آتش‌بازی است: ردیف‌هایی از موشک به درازای سه یا چهار بلوک، حدود ۲۰ هزار موشک در یک نوبت، که با خمپاره‌های پرغرشی پایان می‌یابد که پایان نمایش یک محله را اعلام می‌کند.