جشن مشعل

بازگشت ستارگان

جشن مشعل یا «هوئوبا جیه» یکی از جشن‌های اصلی مردم یی در جنوب غربی چین است و مردمان بای، هانی، لاهو، ناشی و پومی نیز آن را جشن می‌گیرند. نام دیگرش «شینگ‌هویی جیه» یعنی «بازگشت ستارگان» است. برخی پژوهشگران آن را به تقویمی کهن از مردم بای و یی برمی‌گردانند که ده ماهِ سی‌وشش‌روزه داشت و دو جشن «بازگشت ستارگان»، یکی در زمستان و یکی در تابستان، هر دو سال نو به شمار می‌آمدند؛ جشن تابستانی با مشعل روشن می‌شد. افسانه‌ای مردمی هم از آتیلابیا، کشتی‌گیری پهلوان، می‌گوید که با مشعل‌های کاج هجوم ملخ‌ها را راند.

مشعل، آتش و رقص

آماده‌سازی گاهی یک ماه زودتر آغاز می‌شود و مردم درمنه برای مشعل‌ها گرد می‌آورند؛ در پیرامون لیانگ‌شان باور دارند درمنه بلا را دور می‌کند. به‌طور سنتی هر خانواده مشعل می‌افروزد، آن را به همهٔ گوشه‌های خانه و گرد کشتزارها می‌برد و برخی روستاها دسته‌روی مشعل دارند تا بدبیاری را برانند و برای برداشت خوب دعا کنند. سپس نوبت آتش بزرگ است؛ با «یوئه‌چین» و «سان‌شیان» سه‌سیمه تمام شب آواز می‌خوانند و می‌رقصند. خانه‌ها را تمیز می‌کنند، بهترین جامه‌ها را می‌پوشند، برای بخت خوش گوشت گاو می‌خورند و کشتی، اسب‌دوانی و گاوجنگی برپا می‌کنند.

از ۱۹۹۳ دولت استان خودگردان یی لیانگ‌شان جشنی بزرگ و همگانی برگزار می‌کند. در ۲۰۲۶ «نخستین آتش» در ۱۹ ژوئیه در شهرستان پوگه روشن شد: یک «بی‌مو»، آیین‌گزار سنتی یی، مشعل اصلی را افروخت و به نوجوانان سپرد، ششصد زن با چترهای زرد رقص «دوئولهه» را اجرا کردند و شب با هزاران مشعل و رقص «داتی» گرد آتش‌ها به پایان رسید.