سالِ چکیِ این اطلس، سالِ روستاهاست نه پراگ. در هفتههای پیش از روزهٔ بزرگ، مردانِ نقابدار در ارتفاعات خانهبهخانه میروند؛ برای دوشنبهٔ عید پاک شلاق بیدی میبافند؛ و پایان ماه مه پسری با گلی در دهان از ولچنوف میگذرد تا نتواند حرف بزند.
عکس: Filipzverina، CC BY-SA 4.0، از ویکیانبار
دو جشن از سه جشن این صفحه در فهرست نمایندهٔ میراث فرهنگی ناملموس بشریتِ یونسکو ثبت شدهاند: دستههای خانهبهخانهٔ ماسوپوست در ناحیهٔ هلینتسکو، ثبتشده در ۲۰۱۰، و «سواری شاهان» در جنوبشرق موراوی، ثبتشده در ۲۰۱۱. هر دو آیینهایی روستاییاند که بیگانه میتواند تماشایشان کند، و هیچکدام برای تماشاگر بازنویسی نشدهاند.
سومی همانی است که تقریباً در هر خانهٔ چکی نگه داشته میشود. صبح دوشنبهٔ عید پاک، مردان و پسران شلاقی از شاخهٔ تازهٔ بید میبافند، خانهبهخانه میروند و با آن به زنان میزنند تا سال نو برایشان سلامتی و جوانی بیاورد، و در عوض تخممرغِ رنگشده میگیرند. کهن است، هنوز گسترده است، و امروز در خود کشور دربارهٔ آن بسیار بحث میشود — و بخشی از دلیل حضورش اینجا همین است.
پراگ تقویم بازارها و کنسرتهای خودش را دارد. این صفحه از جایی آغاز میکند که آیین را هنوز همانهایی میسازند که نگهش داشتهاند.
Masopustní obchůzky na Hlinecku
در هفتههای پیش از روزهٔ بزرگ، مردان و پسرانِ چند روستا در ارتفاعات بوهم و موراوی نقاب میزنند و با دستهٔ موسیقی برنجی خانهبهخانهٔ روستایشان میروند و در هر حیاط چرخی آیینی میزنند تا محصول خوب شود. روز با محاکمه، اعدام و زندهشدنِ مادیان تمام میشود.
۷ تا ۹ فوریهٔ ۲۰۲۷محاسبهشده
Velikonoce
عید پاک چکی بیش از آنکه جشنی کلیسایی باشد، جشنی خانگی است. مرکزش صبح دوشنبهٔ عید پاک است؛ مردان و پسران شلاقی از شاخهٔ تازهٔ بید میبافند، خانهبهخانه میروند و برای سلامتی و جوانیِ سال پیشرو به زنان میزنند، و در عوض تخممرغ رنگشده، شیرینی و جرعهای نوشیدنی میگیرند.
۲۵ تا ۲۹ مارس ۲۰۲۷محاسبهشده
Jízda králů
پسری دهدوازدهساله با لباس تشریفاتیِ زنانه از روستایی در موراوی سواره میگذرد، نیمی از چهرهاش پوشیده و گلی میان دندانهایش تا نتواند حرف بزند. سوارانی با شمشیرِ کشیده پاسش میدارند، آوازخوانها جلوی هر خانه میایستند و دربارهٔ اهل آن خانه شعر میخوانند، و اسبها زیر گلهای کاغذی گم شدهاند.
۲۹ تا ۳۰ مهٔ ۲۰۲۷محاسبهشده