سال کامبوج را آب و مردگان تعیین میکنند. در آوریل سال خورشیدی میچرخد و صحن معبدها پر از استوپاهای شنی میشود؛ در پاییز پانزده روز به نیاکان غذا میدهند؛ و در نوامبر، وقتی تونلهساپ جهت عوض میکند، کشور جلوی کاخ سلطنتی قایقرانی مسابقه میدهد.
عکس: Jeece69، CC BY-SA 4.0، از ویکیانبار
سه جشن، سال کامبوج را نگه میدارند و هیچکدامشان به تقویم ما آنگونه که یک جشن اروپایی بسته است، بسته نیست.
جشن آب، بون اوم توک، بر بدر ماه خمریِ کَدِوک مینشیند، در نوامبر، و لحظهای را نشان میدهد که تونلهساپ از رفتن بهسوی خشکی بازمیایستد و رو به مکونگ برمیگردد. پچوم بن پانزده روز در ماهِ کاهندهٔ دهم، در سپتامبر یا اکتبر، ادامه دارد و زمانی است که به مردگان غذا میدهند. سال نو خمری خورشیدی است، میانهٔ آوریل، مشترک با تایلند و لائوس و میانمار اما به شیوهٔ خودش: استوپای شنی در صحن معبد، آب بر دستهای بزرگترها، و بازیهایی در کوچه.
فهرستهای یونسکو هفت عنصر کامبوجی دارند — بالهٔ سلطنتی و تئاتر سایهٔ سْبِک توم از ۲۰۰۸، عود چاپی، تئاتر نقابدار لخون خول در وات سوای آندت، ورزش رزمی کون لبوکاتور و دستمال کراما از جملهٔ آنهایند. اینها هنر و پیشهاند نه جشن، و درست به همان اندازه که روی صحنه، درون همین سه روز هم دیده میشوند.
បុណ្យភ្ជុំបិណ្ឌ
پانزده روز در پایان فصل باران، کامبوجیها به مردگان غذا میدهند. خانوادهها پیش از سپیدهدم خوراک به معبد میبرند، راهبان شب را با نیایش میگذرانند، و گلولههای برنج برای ارواحی گذاشته یا پرتاب میشود که دیگر کسی به یادشان نیست. سه روز آخر تعطیل رسمی است و کشور به خانه برمیگردد.
۱۰ تا ۱۲ اکتبر ۲۰۲۶اعلام رسمی
បុណ្យអុំទូក
وقتی موسم باران تمام میشود، تونلهساپ از رفتن بهسوی خشکی بازمیایستد و رو به مکونگ برمیگردد. کامبوج این چرخش را با سه روز مسابقهٔ قایق در برابر کاخ سلطنتی پنومپن، بارجهای چراغانی بر آب در شب، و برنجِ پهنشدهای که زیر بدر میخورند، جشن میگیرد.
۲۳ تا ۲۵ نوامبر ۲۰۲۶اعلام رسمی
បុណ្យចូលឆ្នាំថ្មី
Three days in the middle of April, when the harvest is in and the heat is at its worst. Houses are cleaned and lit for the new year's angel, mounds of sand are raised in the pagoda courtyards, elders are washed with scented water, and the street games that belong to no other week of the year come out again.
۱۴ تا ۱۶ آوریل ۲۰۲۷تخمینی