فرانسه یک تقویم رسمی دارد و زیر آن تقویمی بسیار کهنتر. چهاردهم ژوئیه جمهوری خودش را به یاد میآورد، هشتم دسامبر لیون با شمعهای لبِ پنجره از مریم مقدس سپاسگزاری میکند، نیس سه هفته در فوریه گل پرتاب میکند، و روستاهای پیرنه در کوتاهترین شب سال تنهٔ یک صنوبر را میسوزانند.
عکس: Corentin Eustacchi، CC BY-SA 4.0، از ویکیانبار
چهار جشنی که در این اطلس آمده، در چهار فصل جدا میافتند و هر کدام به مرجعی دیگر تعلق دارند. چهاردهم ژوئیه از آنِ دولت است؛ قانونی به تاریخ ششم ژوئیهٔ ۱۸۸۰ آن را روز ملی کرد و از ۱۹۸۰ رژه هر سال از شانزهلیزه پایین میآید. جشن نورها از آنِ یک شهر است؛ لیون از ۱۸۵۲ در هشتم دسامبر شمع بر لبِ پنجره میگذارد و شهرداری از ۱۹۹۹ گرد همان حرکت، چهار شب نور برپا میکند. کارناوال نیس از آنِ یک فصل است، هفتههای پیش از روزهٔ بزرگ، و از آنِ کمیتهای که در ۱۸۷۳ بنیاد گذاشته شد و کارناوالی کهن و خیابانی را به بزرگترین رویداد زمستانی ریویرا بدل کرد. و آتشهای انقلاب تابستانی از آنِ خودِ روستاهای پیرنه است؛ آنجا هنوز تاریخ، هیزم و ترتیب دسته را روستا به روستا تعیین میکنند.
این آتشها در فهرست نمایندهٔ میراث فرهنگی ناملموس بشریتِ یونسکو ثبت شدهاند، در پروندهای که فرانسه با اسپانیا و آندورا مشترک است. روی این فهرست حدود سی عنصر فرانسوی هست و این اطلس آنها را یکییکی میافزاید، نه همه را یکجا.
چهار جشن، یک سالِ فرانسوی نیست؛ آغاز آن است — نوری در زمستان، یک کارناوال، زادروز یک جمهوری، و آتشی بر کوه.
Fête des Lumières
چهار شب در دسامبر، لیون میدانها، نماها، پارکها و کنارههای رودخانهاش را به هنرمندان نور میسپارد و مردم شهر هنوز شمعهای کوچک رنگی را لبِ پنجره میچینند — حرکتی که در هشتم دسامبر ۱۸۵۲ آغاز شد. همه چیز رایگان است و بیش از دو میلیون نفر میآیند.
۵ تا ۸ دسامبر ۲۰۲۶اعلام رسمی
Carnaval de Nice
نزدیک به سه هفته در فوریه، نیس میدان ماسنا را از ارابههای غولآسای خمیرکاغذی پر میکند، روز و شب، و پرومنادِ آنگله را از ارابههایی که با گل تازه پوشیدهاند و سرنشینانشان گلها را میان جمعیت میپاشند. پایانش سوزاندن پادشاه کارناوال است، کنار آب.
۹ تا ۲۸ فوریهٔ ۲۰۲۷اعلام رسمی
Fêtes du feu du solstice d'été
در کوتاهترین شب سال، روستاهای پیرنه با مشعلهای افروخته از کوه پایین میآیند و آتشی را که در میدان برپا کردهاند روشن میکنند. در لوشون آن آتش تنهٔ صنوبری ده تا دوازده متری است که با گوههای آهنی شکافتهاند و شهردار و کشیش با هم آن را میافروزند.
۲۳ تا ۲۴ ژوئن ۲۰۲۷تخمینی
14 Juillet
روز ملی فرانسه دو چهاردهم ژوئیه را با هم به یاد میآورد — فتح باستیل در ۱۷۸۹ و جشن فدراسیون در ۱۷۹۰ — و قانونی که در ۱۸۸۰ این روز را برگزید، عمداً نگفت کدامیک. صبح از آنِ رژهٔ شانزهلیزه است و شب از آنِ آتشبازی و رقصهای خیابانی.
۱۴ ژوئیهٔ ۲۰۲۷محاسبهشده