فیلیپین جشنهای خیابانی پرشوری دارد؛ رقص برای سانتو نینیو در سبو و کالیبو، خانههایی که در لوکبان با نان برنجی آراسته میشوند و نقابهای خندان باکولود.
عکس: Idolwanderer، CC0، از ویکیانبار
بسیاری از بزرگترین جشنهای این کشور سانتو نینیو، تندیس عیسای کودک که در ۱۵۲۱ به سبو آورده شد، را گرامی میدارند و ایمان کاتولیک را با رقص خیابانی، طبل و جامههای پرکار درمیآمیزند. سینولوگ در سبو و آتی-آتیهان در کالیبو هر دو در سومین یکشنبهٔ ژانویهاند.
جشنهای دیگر برداشت محصول یا روح یک شهر را جشن میگیرند: پاهیاسِ لوکبان در روز قدیس ایزیدور کارگر، حامی کشاورزان، خانهها را با محصول میآراید و ماسکارای باکولود در ۱۹۸۰ پدید آمد تا شهر را از روزهای سخت بگذراند.
MassKara
«جشن لبخندِ» باکولود که در ۱۹۸۰، در سالی از فاجعه و سقوط قیمت شکر، زاده شد، هر اکتبر خیابانها را از رقصندگانی با نقابهای خندان و جامههای پرنقش، ارابههای درخشان «ماسکارای برقی» و شهری که میخواهد روزهای سخت را با لبخند بگذراند پر میکند.
۱۸ اکتبر ۲۰۲۶تخمینی
Ati-Atihan
شهر کالیبو در جزیرهٔ پانای سانتو نینیو را با جشنی گرامی میدارد که اغلب «مادر همهٔ جشنهای فیلیپین» خوانده میشود؛ چند روز در ژانویه، ضرب طبل، گام کشیدهٔ «سادساد»، رنگآمیزی بدن و جامههای بلند قبیلهای خیابانها را پر میکنند.
۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۷محاسبهشده
Sinulog
در سومین یکشنبهٔ ژانویه، میلیونها نفر برای باشکوهترین جشن فیلیپین به شهر سبو میآیند؛ رقص نیایشی برای «سانتو نینیو»، کودک مقدس، که کاروان ماژلان تندیسش را در ۱۵۲۱ به سبو آورد و امروز گروههای رقص خیابانی با جامههای خیرهکننده برایش میرقصند.
۱۷ ژانویهٔ ۲۰۲۷محاسبهشده
Pahiyas
هر ۱۵ مه، شهر کشاورزی لوکبان به احترام قدیس ایزیدور کارگر خانههایش را با محصول میآراید؛ میوه، سبزی، صنایع دستی و «کیپینگ»، نانهای برنجیِ برگمانند در همهٔ رنگها که بعد میشود کباب یا سرخشان کرد و خورد.
۱۵ مهٔ ۲۰۲۷محاسبهشده