کولیندات

ترانه‌هایی ساختهٔ همان خانه‌ای که برایش خوانده می‌شود

یونسکو کولینداتِ دسته‌های مردانه را در ۲۰۱۳ ثبت کرد، در پرونده‌ای که رومانی با جمهوری مولداوی مشترک دارد. دسته‌ها از جوانان‌اند، به‌طور سنتی مجرد، و مردانی سالمند که پیش‌تر سردستهٔ دسته بوده‌اند آموزششان می‌دهند؛ بچه‌ها به تمرین‌ها می‌آیند و مجموعهٔ ترانه‌ها را مدت‌ها پیش از آنکه اجازهٔ راه‌رفتن با دسته را داشته باشند یاد می‌گیرند. شب کریسمس دسته از خانه‌ای به خانهٔ دیگر روستا را می‌گردد.

این‌ها سرودهای عمومی کریسمس نیستند. محتوایشان حماسی است و به خانه‌ای که جلوی درش خوانده می‌شود دوخته می‌شود: ترانه‌ای برای خانه‌ای که دختر دم‌بخت دارد، برای چوپانی، برای خانه‌ای که عزادار است. ترانهٔ دختر مجرد را یاری‌دهنده می‌دانند تا همان سال ازدواج کند، و همراهش می‌رقصند. وقتی دسته تمام کرد، اهل خانه هدیه‌های آیینی و پول می‌دهند.

خرس و بز

همین هفته‌ها رسم‌هایی هم دارند که در پروندهٔ یونسکو نیستند و دانستنشان می‌ارزد. در مولداوی و شمال‌شرق، میان کریسمس و عید ظهور، گروه‌هایی با نقاب بیرون می‌آیند: کاپرا، بزی با آروارهٔ چوبیِ تق‌تق‌کن، و اورسول، خرسی در پوستینی از پشم واقعی که با طبل می‌رقصد و می‌میرد و دوباره زنده می‌شود. بیشترشان حوالی شب سال نو بیرون می‌آیند، و شهرهای کومانشتی و سیگتو مارماتسیِی رژه‌شان را برگزار می‌کنند.

زمان برگزاری

دسته‌ها بیست‌وچهارم و بیست‌وپنجم دسامبر بیرون می‌آیند. گروه‌های نقاب‌دار از کریسمس تا عید ظهور، ششم ژانویه، ادامه دارند و بیشترینشان روز آخر سال بیرون‌اند.